.jpg)
Tamburaški orkestar postoji od osnivanja društva. Pod rukovodstvom horovođe i rukovodioca tamburaške sekcije Avde Čardžića, 1926.god. osnovani su pjevački zbor i tamburaški orkestar,
koji je imao petnaest članova. Nastupao je na priredbama sa horom širom Bosanske krajine. Sviralo se sve - od folklornog programa do simfonijske muzike: narodne pjesme, kola, karišinci, koračnice, valceri, odlomci iz opera i drugih djela klasične muzike.
koji je imao petnaest članova. Nastupao je na priredbama sa horom širom Bosanske krajine. Sviralo se sve - od folklornog programa do simfonijske muzike: narodne pjesme, kola, karišinci, koračnice, valceri, odlomci iz opera i drugih djela klasične muzike.Milan Bokan je je u Pelagić došao 1952.godine."Bio sam banjalučki djak, znao sam za "Pelagič" i kada sam 1952.godine došao iz Zagreba u Banja Luku, počeo sam raditi u tamburaškom orkestru Društva, čiji je dirigent bio Dušan Umićević.Od 1965.godine , pa sve do danas, uz izvjesne prekide, tamburaški orkestar "Pelagića" vodi Marko Popović - kako bi se reklo "legenda društva. Marko Popović je bio veliki saradnik Milanu Bokanu, tako da je nastavljajući njegov rad od 1965.godine, provodio koncepciju velikog orkestra - organizaciono i programski. Zadržan je , ali i ostvaren veliki jugoslovenski nivo i kvalitet. U odsustvu Marka Popovića, tamburaški orkestar "Pelagića" vodio je Zdravko Ćosič, nastavnik muzike, zakodje veliki poznavalac tambure.
U toku rata u Bosni i Hecegovini (1992-995) orkestar se osuo. Želeći da se dostojno obilježi jubilej - 70 godina rada Društva, Marko Popović je u jesen 1996.godine ponovo okupio dosta starih članova orkestra.Pod njegovom dirigenskom palicom, koncert je odrzan tek u januaru 1998.godine u samostalnoj organizaciji (zbog organizacionih problema u Društvu). Ovaj cijelovečernji koncert orkestra i solista održan u Banskom dvoru, vrati je nivo i ugled orkestra.
Zbog organizacionih problema u Društvu, Marko Popović je napustio "Pelagič", tako da je Zdravko Čosić nastavio vodjenje orkestra.
Jedna od veličina, koje su krasile tamburaški orkestar, je druženje članova iz pet - šest generacija , što je još bio slučaj u horu. Nije postojao "sukob" generacija, već pozitivno nadmetanje u sviranju i pjevanju, stariji su prenosili svoje iskustvo na mladje, koji su željeli da isto tako budu dobri svirači ili pjevači. Od svog osnivanja pa do danas, tamburaški orkestar "Pelagića" bio je na puno turneja, učestvovao na mnogim i koncertima i festivalima, kako na našim prostorima, tako i u inostranstvu, te osvajao nagrade i priznanja.
